3 - وَ تَلَقَّيْتَ 1 مَنْ عَصاكَ بِالْحِلْمِ 2 ، وَ أَمْهَلْتَ 3 مَنْ قَصَدَ لِنَفْسِهِ بِالظُّلْمِ ، تَسْتَنْظِرُهُمْ 4 بِأَناتِكَ 5 إِلَى الْإِنابَةِ 6 ، وَ تَتْرُكُ مُعاجَلَتَهُمْ 7 إِلَى التَّوْبَةِ ، لِكَيْلا يَهْلِكَ عَلَيْكَ هالِكُهُمْ 8 ، وَ لا يَشْقى 9 بِنِعْمَتِكَ شَقِيُّهُمْ 10 إِلّا عَنْ طُولِ الْإِعْذارِ 11 إِلَيْهِ ، وَ بَعْدَ تَرادُفِ 12 الْحُجَّةِ عَلَيْهِ ، كَرَماً مِنْ عَفْوِكَ يا كَرِيمُ ، وَ عائِدَةً 13 مِنْ عَطْفِكَ 14 يا حَلِيمُ . لغت : 1 - رفتار نمودى ، 2 - بابردبارى ، 3 - مهلت دادى ، 4 - آنان را فرصت مىدهى ، 5 - به مدارا كردنت ، 6 - بازگشتن از گناه ، 7 - شتاب نمودن در كيفرشان ، 8 - هلاك شونده آنها ، 9 - بدبخت نشود ، 10 - بدبختشان ، 11 - عذر و بهانه آوردن ، 12 - پى در پى بودن ، 13 - فايده ، سود ، 14 - از مهربانى و دلسوزيت . معنا : خدايا روش تو با گناهكاران اين است با آن كه نافرمانيت كرده به بردبارى و ملايمت رفتار مىنمائى و به كسى كه در حق خود از طريق گناه ستم مىكند مهلت مىدهى و با مدارا كردنت آنها را در جهت توبه و بازگشتن فرصت مىدهى ، و با شتاب نكردن در كيفرشان آنها را به توبه علاقمند مىسازى ، چون نمىخواهى به سرعت آنها را مؤاخذه كنى ، به خاطر اينكه هلاك شوندگانشان بر خلاف رضاى ، تو هلاك نشود و بدبخت شدگان آنها به نعمت‌هايت ، بدبخت نگردد ( و مستحق عذاب نباشد ) مگر بعد از مدت طولانى و قطع بهانه و عذر و بعد از اتمام حُجت ، و پى در پى دليل و راهنما فرستادن عذابش مىكنى ( اين همه مهربانىها به خاطر اين است كه خداوند به فكر كيفر دادن آنها نيست بلكه ، دوست دارد ، كه گناهكار بدين وسيله از انحرافش نجات يابد ) اين همه كرم و بزرگوارى از عفو و گذشت نمودنت ريشه مىگيرد ، اى مهربانى كنندهء بزرگوار ، و اينها بهره و هدايائى است كه از دلسوزى و مهربانيهايت به ما مىرسد ، اى بردبار .